- Art Gallery -

 

- Γεγονότα, Hμερολόγιο -

 

.

Περιφέρεια : Θεσσαλίας
Νομός : Μαγνησίας

-- Δήμος Σούρπης --

Η Αμαλιάπολη, γνωστή και ως Μιτζέλα, είναι παραθαλάσσιο χωριό του Δήμου Αλμυρού της Περιφερειακής Ενότητας Μαγνησίας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, έχει 508 κατοίκους. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, ανήκε στον Δήμο Σούρπης. Στην τοπική κοινότητα ανήκει, επίσης, η νησίδα Κίκινθος.

Ιστορία

Το χωριό δημιουργήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από κατοίκους του χωριού Μιτζέλα, το οποίο βρισκόταν στο βόρειο Πήλιο. Οι κάτοικοι του χωριού είχαν διακριθεί στον αγώνα, ιδιαίτερα στις ναυμαχίες, ενάντια στους Οθωμανούς Τούρκους με αποτέλεσμα για τιμωρία, οι Τούρκοι να καταστρέψουν το χωριό κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821. Όσοι επέζησαν, κυρίως γυναικόπαιδα, κατέφυγαν αρχικά στη Σκόπελο και τελικά εγκαταστάθηκαν το 1834 στον σημερινό οικισμό.[1]

Το 1836, η βασίλισσα Αμαλία μαζί με τον Όθωνα επισκέφτηκε το χωριό και ανέθεσε σε Βαυαρούς αρχιτέκτονες να σχεδιάσουν το ρυμοτομικό σχέδιο και να κατασκευάσουν κτίρια, ανάμεσα στα οποία είναι το σχολείο και το κάστρο. Η βασίλισσα επισκεπτόταν συχνά το χωριό και επέβλεπε τις εργασίες. Το χωριό πήρε το όνομά της προς τιμήν της.[2] Το 1837 έγινε δήμος και στο χωριό λειτουργούσε τελωνείο, λιμεναρχείο, στρατώνας και ταχυδρομείο. Η παλαιότερη εκκλησία του χωριού, η Μεταμόρφωση του Σωτήρος, ολοκληρώθηκε το 1857.[1]

Το χωριό πυρπολήθηκε εν μέρει τον Αύγουστο του 1943 από τους Ιταλούς κατά τη διάρκεια της κατοχής, ως αντίποινα για τη δράση της αντίστασης.[1]
Αξιοθέατα

Το χωριό αποτελεί τουριστικό θέρετρο, με οργανωμένες παραλίες, ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια και χώρους εστίασης. Συνδέεται ακτοπλοϊκώς με τα νησιά των Σποράδων, τη Σκιάθο, τη Σκόπελο και την Αλόννησο.[2] Στο χωριό διασώζονται αρκετά παλιά κτίρια, όπως η οικία Κωστούλα, η οποία έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.[3]

Στον όρμο της Αμαλιάπολης βρίσκεται η νήσος Κίκινθος, η οποία αποτελεί αρχαιολογικό χώρο, λόγω των διάσπαρτων κτιριακών καταλοίπων, μεταξύ αυτών και του ναού του Αγ. Νικολάου με τα ερείπια μονής, αλλά και των άφθονων κινητών ευρημάτων, τα οποία υπάρχουν σε όλο το νησί και καλύπτουν μια μακρά ιστορική περίοδο, από τα πρώιμα παλαιοχριστιανικά χρόνια ως τις αρχές του 19ου αιώνα.[4] Στο νησί βρίσκεται επίσης η εκκλησία της αγίας Μαρίνας, στην οποία οργανώνεται πανηγύρι τις 17 Ιουλίου.[1]


Παραπομπές

«ΑΜΑΛΙΑΠΟΛΗ: Μια ξεχωριστή ιστορία». Ταχυδρόμος. 27 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2017.
«Αμαλιάπολη». Δήμος Αλμυρού. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017.
«Χαρακτηρισμός ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου της οικίας Κωστούλα στην Αμαλιάπολη Ν. Μαγνησίας. ( ΦΕΚ 1207/Β/15-6-1999)». Υπουργείο Πολιτισμού. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017.
«Κήρυξη ως αρχαιολογικού χώρου νήσου Κικίνθου Κοιν. Αμαλιάπολης Ν. Μαγνησίας.». Υπουργείο Πολιτισμού. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2017.
Τ.δ. Αμαλιαπόλεως -- η Αμαλιάπολις [ 747 ]

 

Γεωγραφία της Ελλάδας

Γεωγραφία της Ελλάδας : Αλφαβητικός κατάλογος

Α - Β - Γ - Δ - Ε - Ζ - Η - Θ - Ι - Κ - Λ - Μ -
Ν - Ξ - Ο - Π - Ρ - Σ - Τ - Υ - Φ - Χ - Ψ - Ω

Χώρες της Ευρώπης

Άγιος Μαρίνος | Αζερμπαϊτζάν1 | Αλβανία | Ανδόρρα | Αρμενία2 | Αυστρία | Βατικανό | Βέλγιο | Βοσνία και Ερζεγοβίνη | Βουλγαρία | Γαλλία | Γερμανία | Γεωργία2 | Δανία | Δημοκρατία της Ιρλανδίας | Ελβετία | Ελλάδα | Εσθονία | Ηνωμένο Βασίλειο | Ισλανδία | Ισπανία | Ιταλία | Κροατία | Κύπρος2 | Λεττονία | Λευκορωσία | Λιθουανία | Λιχτενστάιν | Λουξεμβούργο | Μάλτα | Μαυροβούνιο | Μολδαβία | Μονακό | Νορβηγία | Ολλανδία | Ουγγαρία | Ουκρανία | ΠΓΔΜ | Πολωνία | Πορτογαλία | Ρουμανία | Ρωσία1 | Σερβία | Σλοβακία | Σλοβενία | Σουηδία | Τουρκία1 | Τσεχία | Φινλανδία

Κτήσεις: Ακρωτήρι3 | Δεκέλεια3 | Νήσοι Φερόες | Γιβραλτάρ | Γκέρνσεϋ | Τζέρσεϋ | Νήσος Μαν

1. Κράτος μερικώς σε ασιατικό έδαφος. 2. Γεωγραφικά ανήκει στην Ασία, αλλά θεωρείται ευρωπαϊκό κράτος για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους. 3. Βρετανικό έδαφος μέσα στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Κόσμος

Αλφαβητικός κατάλογος

Hellenica World

Από τη ελληνική Βικιπαίδεια http://el.wikipedia.org . Όλα τα κείμενα είναι διαθέσιμα υπό την GNU Free Documentation License